Thuisfront

Beste Poeseke,

Wat lijkt het me toch vreselijk om dit te moeten mee maken,wat gaat er dan toch door je heen, woede en teleurstelling, onmacht en niet te vergeten alweer eens zo véél verdriet er boven op.
Ook mijn zoon komt morgen voor de vierde en laatste keer voor de onderzoek rechter dan moet er eindelijk een verwijzing komen dan weten we waar we staan nu is dit elke maand weer af wachten dat maakt een mens kapot als ik het zo mag noemen en als ik jou verhaal lees dan bemerk ik dat zelfs na een uitspraak nog alles een andere wending kan nemen o vreselijk is dat.
Hou de moed erin meisje ondanks die tegen slagen.
Veel sterkte

mama van Kim

Hallo Marijke,

Ik hoop niet dat je het erg vindt dat ik je benader. Maar ik ben voor het Nederlandse tijdschrift Zin op zoek naar een man of vrouw tussen de 50 en 60 jaar die een zoon of dochter heeft die in de gevangenis zit, maar daar niet met iedereen open en bloot over praat. Ik vroeg me af of jij toevallig in die leeftijdsgroep valt en misschien interesse zou hebben om (anoniem) je verhaal te vertellen in Zin? Ik hoop van je te horen. Je kunt me mailen via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken .

Groetjes,

Lotti van Leeuwen
Tijdschrift Zin

Dag mama van Kim,

Het begint inderdaad erg zwaar te worden. Volgende week vrijdag komt hij terug voor, ditmaal voor de correctionele rechtbank. Ik blijf positief denken, hoewel dit telkens al in mineur is afgelopen... Het fijne aan heel de zaak is dat we elkaar hier werkelijk doorsleuren. Heeft hij eens een minder moment, probeer ik hem op te beuren en heb ik eens een minder moment, slaagt hij er elke keer weer in om me te laten lachen... zeer bewonderenswaardig als je in je achterhoofd houdt in welke omgeving deze gesprekken plaatsvinden!
Elke dag krijg ik van hem een brief en ook ik probeer hem dagelijks te schrijven. Zo hebben we allebei telkens iets om naar terug te grijpen als het even wat moeilijker wordt en we mekaar niet onmiddellijk kunnen zien of horen.
Nog een weekje te gaan... een week vol spanning, afwachten, zenuwen... maar ook een week vol liefde en hoop.

Vele groetjes,
Poeseke

hallo

Mijn vriend zit nu 2 weken in de gevangenis van brugge. Wij woonden wel al samen moment dat ze hem hebben binnen gedaan. Wij wisten ook nie waarom hij daar moest gaan zitten. Het is pas vorige week dat we het weten. Ik vind het wel klote met dat bezoek me zus geraakte zonder problemen binnen geen aanvraag voor gedaan me moeder wilt ook mee samen met mij en dan zeiden ze van ja die persoon moet dat wel aanvragen en doen ze wisten zelfs nie da me zuster zonder aanvraag is binnen geraakt want normaal gezien moest zij dit ook doen. Het klote is ook met dat het nu vakantie is dat we nie moeten hopen dat hij vrijgelaten zal worden met dat het nu vervangerechters zijn en die gedetineerden nie gemakkelijk tot zelfs niet vrij laten. Ze aanvraag voor strafonderbreking is afgekeurd gewoon omdat hij geen adres heeft geen inkomen niks eigenlijk terwijl de politie die hem hebben binnen gedaan wisten dat we er mee bezig waren om ze paspoort weer aan te vragen ook waren we aan kijken welke uitkering dat hij recht op had. daarom laten ze hem niet vrij. Z'n aanvraag voor enkelband is ook afgekeurd ook omdat ie geen adres heeft maar logeerd wel samen met mij momenteel bij me ouders met dat we nog in ons huis geen elektriciteit hadden. Hetzelfde als ze in z'n dossier kijken zien ze ook dat hij aan de drugs heeft gezeten en dat hij er nu 10maand clean is. Dankzij het gevangenis zit hij er terug aan hij zit met 8 samen en 7 van de 8 zitten er aan willen ze hem eigenlijk weer afbreken zodanig dat hij terug crimineel word ofwa hij was nu bezig met ze leven terug op rechte pad te zetten. Ik wist wel alles wat hij heeft gedaan maar dit was voor wij samen waren en hij wist niet dat er klachten waren tegen hem van die feiten ook door het feit toen hij 2 jaar langs straat leefde hij genoeg mee genomen geweest in naar de politiebureau waar hij toen verbleefde waarom hebben ze hem dan niet binnen gestoken en hebben ze gewacht tot hij eindelijk weer iets begon op te bouwen.


grtjs

Beste nieuweling,
probeer nu aub niet alle schuld op iemand anders te schuiven. Het is inderdaad vakantie. Het is niet dank zij de gevangenis dat uw vriend terug aan de drugs is. Niemand verplicht iemand om drugs te nemen. Dat doe je uit eigen wil.
Ik zou u willen aanraden om kalm te blijven en proberen er te zijn voor uw vriend. Dat is heel belangrijk, er zijn, laten voelen dat hij er niet alleen voor staat. En weet, na regen komt er altijd zonneschijn. Veel sterkte.

hallo,

mijn man zit nu 2 maanden in Brugge en inderdaad het blijft lastig,
iedere keer als ik op bezoek ga zou ik hem willen meenemen. Normaal zou hij
in juni 2011 eens een weekend naar huis kunnen komen en dan misschien met een
enkelband naar huis in december 2011. We hopen nu dat onze advocaat nog iets
zou kunnen doen, hij zei dat er misschien een kans is om nog dit jaar eens
een weekend naar huis te kunnen komen.
We hadden ook ongestoord bezoek aangevraagd, maar dit is nog niet toegestaan,
omdat hij nog niet lang genoeg daar zit. Hij kan het maar opnieuw aanvragen
eind oktober. Gelukkig hebben ze het kinderbezoek nu wel al goedgekeurd.
Want bij het gewoon tafelbezoek is het nogal moeilijk om ons zoontje van 20 maanden
mee te nemen. Want een uur stilzitten is nogal lastig op die leeftijd.
Toen we wisten dat hij binnen moest waren het lastige dagen, u nog, maar de
politie kwam ons zeggen dat hij zich binnen de 5 dagen moest gaan aanmelden
in Ieper. En na een maand hebben ze hem dan wegens medische redenen overgeplaatst
naar Brugge. We weten nu ook niet of hij daar moet blijven, de directeur van Brugge
zegt van wel en de verplegers en de ciepers zeggen dat hij terug naar Ieper zal
moeten gaan. Dus terug afwachten.
Ik probeer hem 2 maal in de week te bezoeken, maar gezien ons zoontje niet altijd
mee kan is dat soms niet mogelijk. Ik ben al bij dat hij iedere dag kan telefoneren.
We schrijven ook veel met elkaar, maar de dagen gaan traag voorbij. En na die 2 maand
mis ik hem niet minder, integendeel, ik mis hem elke dag nog meer.

Groetjes

ik ga elke dag bij mijn vriend langs, die vorige week zaterdag is opgepakt..

weten jullie juist hoelang de procedure voor aanvraag enkelbandje loopt?

loetje schrijft:

QUOTE:
ik ga elke dag bij mijn vriend langs, die vorige week zaterdag is opgepakt..

weten jullie juist hoelang de procedure voor aanvraag enkelbandje loopt?

hallo,

het is te zien wanneer u vriend kans maakt om een enkelband aan te vragen?
Mijn man kan in december 2011 een enkelband aanvragen, in september 2011
volgend jaar moeten we onze adcocaat contacteren voor het aan te vragen
voor in december 2011 te krijgen.

het was al aangevraagd en goedgekeurd, maar hij was wa nonchalant geweest en niet opgedaagd. nu is het sinds eergisteren opnieuw aangevraagd door advocaat, en gisteren mocht hij in Gent al nr de griffie om papieren in te vullen. Betekent dit dan dat hij goedgekeurd es????

hey,

in gent, nieuwe wandeling, mag ik elke dag een uurtje op bezoek gaan. Echter is wel, ben je 2min te laat (door de files) en je hebt echt zo een rotdag meegemaakt, of maandag na het lange weekend, ben je 2min te laat, is het bezoek nog niet weg uit de wachtzaal, kun je je terugkeren , want bezoek is afgerond. je moet er ruim op tijd zijn eer je binnen mag.. en geloof mij, elke dag hen zien,doet ook pijn.. en jij loopt buiten en moet alles regelen ondanks je verdriet en je stress door elke keer ernaartoe te gaan, de hoop da je hem gaat zien, maar teruggestuurd word.. ken dat gevoel + de onzekerheid er nog eens bij..

Sterkte!! We kunnen het allemaal wel wat gebruiken