Thuisfront

Mijn vriend is onlangs voor de eerste keer opgepakt thuis wegens verhandelen van drugs in 2004.. Hij is zaternamiddag opgepakt en beloofden mij dat hij ' avonds nog kon terug zijn omdat de gevangenis vol zat en een enkelbandje eraan zat te komen.

Niet dus..

Hij is naar nieuwe wandeling in Gent overgebracht.
Pas maandag in de namiddag toen ik op bezoek ging, wist ik dat hij moest blijven. Hij kon nieuwe aanvraag indienen voor enkelbandje.
Onze advocaat is hier nu mee bezig.

Echter,
mijn vriend wist gedurende 9 dagen die erop volgden niet eens wat hij mocht doen, of niet mocht doen, wat kan en niet kan weet hij nog altijd niet. De gevangenis zelf geeft geen uitleg. Hij is nieuw en "durft" het ook niet zo direkt allemaal te vragen. Ikzelf kan hem hiermee niet helpen.

Hij is in de cel gezet op zaterdag en wist van niets tot hij pas maandag bij de gevangenisdirecteur is gegaan. Dan wist hij al iets, maar verder??
Waarom geeft de gevangenis zelf geen brochures aan familie? Over de gang van zaken? dienen zij dan ook te delen in de straf van de gedetineerde?
Mogen zij kleren hebben? Hoe moet dat in de gevangenis binnen? Mag je hen zelf iets meenemen? Wat als je op bezoek wil gaan? Wat moet er gebeuren als je op bezoek komt in de gevangenis? Wat is de procedure? Eventueel handige tips welke stappen je kan ondernemen als familie?

Niets.. Zelfs op de website van de gevangenis zelf kan je niet terecht, enkel bezoekuren.. indien je info vraagt via mail krijgt de gedetineerde zelf een waarschuwing (toch in ons geval).

nu zijn we 2 weken verder en staan we nog altijd zoals in het begin. Nergens. Onze advocaat kreeg al een bedrag betaald voor openen dossier, maar weten zelfs niet of hij al stappen heeft ondernomen zelf. Mijn vriend heeft zelf de aanvraag moeten herdoen voor het enkelbandje. Als we hem bellen, of mijn vreind uit de gevangenis belt hem, reageert hij zelfs niet. Als ik bel, telkens ander nummer, kan ik hem toch eens aan de lijn krijgen.
Is dit dan overal zo gegaan??
Mijn vriend voelt zich niet goed ginder en ik ben zijn enige steunpunt nog. Ik durf mijn gevoelens zelf niet tegen hem kwijt, anders voelt hij zich nog slechter. Ik ga altijd met dezelfde vragen naar huis en nog slechter gevoel omdat ik zie dat hij dit niet uithoud. Ik moet sterk zijn, maar in de buitenwereld sta ik alleen.
Heeft iemand raad?
Hoe gaat dat in de gevangenis?
Waar kan ik of hij terecht?

Dan hoor je af en toe verhalen van alle kanten en begin je je zorgen te maken. Tegen wie moet je praten??

soms zie ik de hele situatie niet meer zitten.. ik wil hem niet aan zijn lot overlaten, ik zal er voor hem zijn. maar het is echt moeilijk..

loetje

beste loetje ,
ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijd. voor wat meer uitleg kan je eens proberen eens contact op te nemen met de sociale dienst van de gevangenis in gent ; maar van gent ken ik niets hoor . naar verhalen van anderen zou ik niet teveel luisteren want is soms slechter dan het goed voor je zou zijn . wat de advocaat betreft je kan toch een afspraak maken op zijn kantoor dan moet hij je wel uitleg geven over de stand van de zaak .laat je vriend daar zeker niet aan zijn lot over , hoe moeilijk het soms voor je zal zijn , want jij bent zijn enige nog overblijvende steun , en hoop op de mooie dagen die er nog kunnen komen .hoop je hiermede van nut te kunnen zijn geweest en wens je veel sterkte toe.denk eraan dat er nog veel mensen zijn die in dezelfde situatie verder moeten als de uwe als je eens een moeilijk moment door maakt.
vriendelijke groetjes ;

Loetje,
Je zit met heel veel vragen en dit kan ik goed begrijpen. het is een groot doolhof als je in dergelijke situatie terecht komt. wijzelf hebben goede hulp gekregen van Justitieel Welzijnswerk CAW in elke stad zijn er dergelijke diensten die informatie en advies en ondersteuning geven en waar je over je problemen kan praten. dit is enkel voor de familie van gedetineerden. op het internet kan je telefoonnummers vinden. ook de gedetineerde binnen de gevangenis kan begeleiding krijgen door een rapport briefje te schrijven ter attentie van JWW.
Ik wens je heel veel moed, geduld en hoop, zodat je in deze moeilijke periode toch nog een straaltje licht kan vinden.
Warme groet,
Norva